یکشنبه 25 شهریور 1386

چون مرگ را در آغوش نتوانستم گرفت،
او مهربانانه خود به پیشوازم آمد؛
مسافرانِ ارابه ی مرگ
تنها ما بودیم
و ابدیت.

آهسته به پیش میراندیم؛
شتابی در کارش نبود.
و من
به حرمتِ مرگ
از همه چیز (رنجها و لذتها)،
گذشته بودم.

از فراز مدرسه ای گذشتیم
که بچه ها در گاهِ بازی
جست وخیز میکردند.
عبور کردیم از فرازِ کشتزارهای پر محصول،
غروب خورشید را هم
پشتِ سر گذاشتیم.

و شاید هم او ما را پشت سر گذاشت؛
شبنم های شبانگاهی
سرد و لرزان
و تنها تنپوش ِ من
لباس ِ عروسی ام.
و شالِ گردنم
تور عروسی.

دربرابر منزلگاهی ایستادیم
که نبود جز
برآمدگی ای بر روی زمین
با سقفی که
به سختی نمایان بود.
و باغی ِ خانه
ریشه در زمین داشت.

با اینکه از آن زمان،
قرن ها می گذرد
اما هنوز کوتاهتر از آن روزی به نظر میرسد
که برای نخستین بار دریافتم،
ارابه ی مرگ به سوی جاودانگی می شتابد.

• نظرات() 

ارسال به

یکشنبه 18 شهریور 1386

• نظرات() 

ارسال به

یکشنبه 31 تیر 1386

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زنــدگی

با قلم نقش حبابی بر لب دریـــــــــا کشید

گفتمش تصویری از لیلی و از مجنون بکش

عکس حیدر در کنار حضرت زهــــــرا کشید

گفتمش بر روی کاغذ عشــق را تصویر کن

در بیـــــابان بلا تصــــویری از سقـــا کشید

گفتمش سختی و درد و آه گشته حاصلـم

گریه کرد، آهی کشید و زینب کبـری کشید

• نظرات() 

ارسال به

یکشنبه 31 تیر 1386

عمری است که از حضور او جا ماندیم

در غربت سرد خویش تنــــــها ماندیم

او منــــتظر است تا که ما برگــــــردیم

ماییم که در غیـــبت کبــــــری ماندیم

• نظرات() 

ارسال به

پنجشنبه 28 تیر 1386

صحبت از پژمردن یک برگ نیست
فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست
فرض کن یک شاخه گل در جهان هرگز نرست
فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست
در کویری سوت و کور
در میان مردمی با این مصیبت ها صبور
صحبت از مرگ محبت ، مرگ عشق
گفتگو از مرگ انسانیت است

• نظرات() 

ارسال به

سه شنبه 26 تیر 1386

شگفتا! وقتی که بود نمی دیدم

وقتی می خواند نمی شنیدم...

وقتی دیدم که نبود.. وقتی شنیدم که نخواند...!

چه غم انگیز است که وقتی چشمه ای سرد و زلال در برابرت می جوشد و می خواند و می نالد، تشنه آتش باشی و نه آب. و چشمه که خشکید چشمه که از آن آتش که تو تشنه آن بودی بخار شد و به هوا رفت و آتش کویر را تافت و در خود گداخت و از زمین آتش روئید و از آسمان بارید. تو تشنه آب گردی و نه تشنه آتش و بعد عمری گداختن از غم نبودن کسی که تا بود

از غم نبودن تو می گداخت.

• نظرات() 

ارسال به

پنجشنبه 21 تیر 1386

• نظرات() 

ارسال به

پنجشنبه 21 تیر 1386

من از عمرم چه فهمیدم؟

نفهمیدم چه فهمیدم

همین اندازه فهمیدم که فهمیدم

نفهمیدم

• نظرات() 

ارسال به

شنبه 16 تیر 1386

مثل هندی : گذشته گذشت و آنچه می آید بر تو پوشیده است،آنچه را که در دست داری مغتنم شمر.
مثل هندی : پول باید متعلق به انسان باشد نه آدم متعلق به پول .
مثل هندی : بت تراشها کمتر اطاعت بت را می نمایند و کمتر با آنها هستند ، زیرا می دانند که چه ساخته اند .
مثل هندی : اگر سنگی پرتاب کنی دست خودت درد می گیرد .
مثل هندی : ریشۀ تمام نزاعها سه چیزند : زر ، زن ، زمین

• نظرات() 

ارسال به

شنبه 9 تیر 1386

از ما گذشت
باید به ابرها بیاموزیم
تا از عطش گیاه نمیرد


باید به قفلها بسپاریم
با بوسه ای گشوده شوند
بی رخصت كلید

• نظرات() 

ارسال به

شنبه 9 تیر 1386

دختر یکیش پادشاه / دوتاش لطف خدا / سه تاش بکن خوشحالی / چهار تاش هزار تا دعا / پنج تاش پر از نعمته / شش تاش دیگه رحمته / هفت تاش چراغ خونه / هشت تاش عزیز دوردونه / نه تاش گل گل خونه / این رو بدون در آخر / هرچی که بیشتر باشه / عطر گل و عطر یاس / می پیچه توی خونه

• نظرات() 

ارسال به

شنبه 9 تیر 1386

یکی از پزشکان مشهور دنیا می گوید: اگر اساس روش های زندگی در جامعه که هم اکنون مورد استفاده قرار می گیرد عوض نشود، مرد ها تا چند وقت دیگر منقرض می شوند.

محققان دانشگاه وین اتریش می گویند: طی 25 سال گذشته نقش مرد ها در جامعه، خانه و محل کار عوض شده است. در مقابل زن ها در جامعه پر کار تر و قوی تر شده اند و به عنوان یکی از اعضای اصلی جامعه محسوب می شوند.

آن ها دریافته اند که زن ها برای انجام کار از هوش و ذکاوت بالایی برخوردارند. و راحت تر از مرد ها می توانند نقش آفرینی کنند.

به هر حال نگران نباشید. بیرون کردن مرد ها از نقش های اجتماعی می تواند آن ها را برای همیشه از سطح جامعه محو کند.

• نظرات() 

ارسال به

شنبه 9 تیر 1386

برای خندیدن تنها 16 عضله صورت به کار می افتند تا ما بخندیم. ولی برای گریه کردن 57 عضله باید حرکت کند تا ما اشک بریزیم.

• نظرات() 

ارسال به